گفتاورد

جمله‌ی ویکتور هوگو

بازگویی جمله‌ی ویکتور هوگو در کتاب بی‌نوایان:

در این جستار به بازگویی (نقل قول) جمله‌ی ویکتور هوگو از اثر پُراوازه‌ی وی، کتاب بینوایان که از جمله آثار ماندگار اوست می‌پردازیم. چنان‌که بازگویی معتبر جملات بزرگان، ادیبان، شاعران، نویسندگان، فیلسوفان و هنرمندان رسالت این تارنما (سایت) است.

این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۸۶۲ منتشر شده است. در این کتاب به بی‌دادگری‌ها و بدبختی‌های مردم فرانسه پرداخته می‌شود. همین ماجراها است که باعث سرنگونی ناپلئون سوم می‌شود. فساد مالی و ستم‌هایی که از سوی خانواده‌های اشرافی و سلطنتی بر مردم تحمیل می‌شد سرانجام انقلاب فرانسه را رقم زد.
این بازگویی جمله‌ی ویکتور هوگو مربوط است به بخشی از کتاب که ژان‌والژان از زندان گریخته و به درخواست فانتین (مادر کوزت) کوزت را از دست خانواده‌ی تناردیه رهایی بخشیده و دیر مستقر شده.

جمله ویکتور هوگو

جمله ویکتور هوگو

«روشن است که یک سوی فضیلت به خودبینی منجر می‌شود، این‌جا پلی‌ست که اهریمن آن‌را ساخته است.»

بازگویی فراگیرتر از این بخش کتاب:

«شاید ژان والژان نا آگاهانه به این سو و به این پل نزدیک شده بود که در همان هنگام مشیت خداوند او را به دیر پتی پکتوس انداخت، تا آن‌گاه که ژان‌‎‌والژان خود را با اسقف نسنجیده بود بود، خود را نالایق یافته بود و فروتن بود. ولی همین‌که پس از مدتی به سنجیدن خود با مردم پرداخته بود خودپرستی زاده می‌شد، کسی چه می‌داند شاید ژان‌والژان آرام آرام به سوی کین‌توزی بازمی‌گشت. دیر او را روی این سرازیری لغزنده نگاه می‌داشت. گاه‌گاهی به بیل‌اش تکیه می‌داد و به آرامی در پیچاپیچ بی پایان پندارها فرو می‌رفت.

یاران پیشین‌اش را به یاد می‌آورد، آنان چه بی‌نوا بودند از سپیده‌دم بیدار می‌شدند و تا شام کار می‌کردند. به زحمت اجازه‌ی خفتن به آن‌ها داده می‌شد، روی تخت‌خواب‌های اردویی که اجازه داده نمی‌شد جز تشک‌های بسیار نازک بر آن‌ها گذاشته شود و در اتاق‌هایی که تنها در سخت‌ترین ماه‌های سر سال گرم می‌شد می‌خوابیدند.»

از کتاب بینوایان اثر ویکتور هوگو – ترجمه‌ی محمد باقر پیروزی – سروش، تهران ۱۳۶۸- شمارگان ۶۰۰۰ نسخه، چاپ‌خانه‌ی دیبا

سره نویسی از محمد رضا محسنی

جمله‌ی ویکتور هوگو